گفتار درمانی و توانبخشی پایگاه اطلاع رسانی گفتار توان گستر
آنفلوانزا مرغی : اين بيماري حدود 100 سال قبل در بين پرندگان ايتاليا حادث گرديده و سپس به ساير نقاط جهان نيز منتشر شده است. كلّيه پرندگان، نسبت به اين بيماري حساس هستند، ولي ميزان حسّاسيت آنها متفاوت ميباشد. طيف علائم باليني مربوطه در پرندگان مختلف، متفاوت بوده قادر به ايجاد عفونت بدون علامت باليني، بيماري خفيف تا بسيار شديد، مُسري و كشنده، ميباشد. شكل شديد و كشنده بيماري، داراي شروع ناگهاني بوده از شدّت بالايي برخوردار است و سريعاً منجر به مرگ ميشود به طوري كه ميزان مرگ ناشي از آن در حدود 100% ميباشد. همچنين مشخص شده است كه ماكيانهاي دريايي و مخصوصاً اردكهاي وحشي، مخازن طبيعي اين ويروسها بوده در مقابل ابتلاء به بيماري حاصله، شديداً مقاومند و از طرفي ماكيانهاي اهلي و ازجمله مرغها و بوقلمونها بويژه در مقابل اَشكال همهگير و سريعاً كشنده بيماري، حساس ميباشند و در صورت وقوع همهگيري، تلفات بسيار زيادي را متحمّل ميگردند
حدود 15 ساب تايپ از ويروسهاي شناخته شده آنفلوآنزا قادر به ايجاد بيماري در پرندگان بوده و لذا پرندگان به عنوان مخازن وسيع اين ويروسها به حساب ميآيند. ولي تاكنون كلّيه طغيانهاي ناشي از سويه هاي شديداً بيماريزاي بودهاند. لازم به تاكيد است كه تماس مستقيم يا غيرمستقيم پرندگان اهلي با پرندگان
مهاجر آبزي، يكي از علل شايع وقوع همهگيري آنفلوآنزا در بين پرندگان اهلي به حساب ميآيد و مراكز فروش پرندگان زنده نيز نقش مهمّي در انتشار همهگيري، ايفا مينمايند. از طرفي قرنطينه كردن مرغداريهاي آلوده و معدوم نمودن پرندگان بيمار يا تماس يافته، جزو اقدامات كنترلي استاندارد به منظور جلوگيري از انتشار به ساير مرغداريها در سطح يك كشور به حساب ميآيد. زيرا اين ويروسها معمولاً از قابليت سرايت بالايي برخوردار بوده به سرعت به مرغداريهاي ديگر نيز منتشر ميشوند و علاوه بر اينها ممكن است به صورت مكانيكي و توسط وسايل و تجهيزات، غذاها، قفسها و لباسهاي آلوده، نيز انتشار يابند و همهگيريهايي ايجاد كنند كه در صورت عدم اجراي اقدامات كنترليِ فوري و مراقبت دقيق به مدّت چندين سال ادامه يابند
عفونت انساني ناشي از ويروسهاي آنفلوآنزاي پرندگان
ويروسهاي آنفلوآنزاي پرندگان به طور طبيعي غير از پرندگان و خوك باعث ايجاد عفونت در ساير گونه ها نميشوند ولي در سال 1997 براي اوّلين بار ابتلاء انسان به آنفلوآنزاي تايپ A (H5N1) نيز در هُنگ كُنگ به اثبات رسيد و با ابتلاء 18 نفر باعث مرگ 6 نفر آنان شده، اين همهگيري كه نوپديدي آنفلوآنزاي پرندگان در انسان نيز به حساب ميآيد مقارن با همهگيري آنفلوآنزاي بسيار كشنده پرندگان در آن كشور بوده و با معدوم كردن ماكيانهاي اهلي، به سرعت فروكش كرده و همچنين در آن همهگيري تماس بسيار نزديك انسانهاي بيمار با پرندگان، انتقال مستقيم از پرندگان بيمار به انسان و حالت مخزني پرندگان، به اثبات رسيده است. اين بيماري، پس از پنج سال وقفه، بار ديگر در سال 2003 در جنوب شرقي آسيا طغيان نمود و موجبات آلودگي و بيماري بسياري از پرندگان مهاجر، صنعتي و خانگي را فراهم كرد و علاوه بر آن تا اواخر فروردين ماه 1385 باعث ابتلاء قطعي حدود 200 نفر انسان و مرگ بيش از 50% آنان گرديد
بعضي از مطالعات سرمي، نشان داده است كه ويروس آنفلوآنزا موتانتهاي آنتيژني فراواني دارد و بررسي تغييرات آنتيژنيك، توجيه كننده اپيدميك بودن ويروس مورد بحث ميباشد زيرا با تغييرات تدريجي يا ناگهاني كه متحمّل ميشود در مقاطع زماني مختلف، مجدداً افراد جامعه، نسبت به آن حساس ميگردند و زمينه براي وقوع يك همهگيري يا جهانگيري، فراهم ميشود
به تغييرات جزئي و نسبتاً كوچكي كه همه ساله و يا هرچند سال يك بار در ويروس آنفلوآنزاي تايپ A رخ ميدهد دريفت آنتي ژني گفته ميشود و هر ساب تايپي به وسيله هموآگلوتينين و نورآمينيداز مربوطه نامگذاري ميگردد. تاكنون در ويروسهاي آنفلوآنزاي انساني، 3 هموآگلوتينين H1 و H2 و H3 و 2 نورآمينيداز N1 و N2 شناخته شده است. هر سوش ويروس به وسيله محل و سال ايزوله كردن آن در ساب تايپ ويروس، مشخص ميگردد مثلا منظور از H3N3 77/ تكزاس/ A ويروس آنفلوآنزاي تايپ A و ساب تايپ H3N3 است كه براي اوّلين بار در سال 1977 در تكزاس يافت شده است.
به طور كلي پذيرفته شده است كه دريفت آنتي ژني، ناشي از موتاسيونهايي است كه در سگمانهاي RNA كُد شده براي هموآگلوتينين يا نورآمينيداز (با شيوع بيشتري براي هموآگلوتينين) رخ داده و منجر به تغيير در يك يا چند اسيدآمينه در ساختمان پروتئيني ميشود و لذا تغييرات مختصري در خاصّيت آنتيژني ويروس بوجود ميآيد. اين ويروس كه دستخوش تغييرات مختصري واقع شده است نسبت به ويروس قبلي جهت انتقال فرد به فرد، مناسبتر ميباشد زيرا مقاومت نسبت به آن كمتر از ويروس قبلي است
پاندميهاي بزرگ آنفلوآنزا معمولاً ناشي از شيفت آنتي ژني اين ويروس ميباشد. طي شيفت آنتي ژني، تغييرات ويروسي، خيلي شديدتر از تغييرات ناشي از دريفت آنتي ژني است و لذا معمولاً مصونيتي عليه ويروس جديد در بين افراد جامعه وجود نخواهد داشت. شايان ذكر است كه ممكن است هيچ گونه ارتباط سرولوژيكي بين هموآگلوتينين و نورآمينيداز ويروس جديد و قديم وجود نداشته و يا ارتباط اندكي وجود داشته باشد و لذا ويروس جديد، با اسم ديگري ناميده ميشود. از طرفي ممكن است ويروس جديد، يكي از ويروسهايي باشد كه چندين سال قبل نيز وجود داشته و سالخوردگان جامعه كه قبلاً با آن مواجه شدهاند در مقابل پاندمي جديد ناشي از ظهور مجدد آن مصون باشند.
ويروس آنفلوآنزا ويژگي ديگري نيز دارد كه در خور تعمّق بهداشت عمومي است. به طوري كه ويروسهاي تايپ A و ازجمله ساب تايپهاي موجود در بين گونه هاي مختلف حيوانات، قادر به تبادل ژني، ممزوج شدن و ترتيب مجدد ژنتيك با يكديگر ميباشند كه نهايتا به شيفت آنتي ژني و توليد يك ساب تايپ كاملاً متفاوت با هر دو ويروس ممزوج شده، منجر شده و پاندمي جديدي را آغاز ميكند و بديهي است كه ويروس جديد به منظور كسب قابليت سرايت از انساني به انسان ديگر و تداوم در بين جوامع انساني، لازم است به تبادل ژني و دريافت ژن از ويروس آنفلوآنزاي انساني نيز بپردازد. كه آنهم در صورت ورود همزمان ويروسهاي انساني و نوع پرندگان، در بدن انسانها (مثلاً كاركنان مرغداريها) ممكن است تحقّق پيدا كند
سير طبيعي آنفلوآنزاي پرندگان در انسان
دوره نهفتگي آنفلوآنزاي پرندگان در انسان ممكن است طولانيتر از ساير ويروسهاي آنفلوآنزاي شناخته شده در انسان باشد. در نوپديدي بيماري در سال 1997 اغلب موارد بيماري در حدود 4-2 روز پس از تماس، حادث گرديده و گزارشهاي جديد نيز در محدوده 8 روز به همان گونه بوده است. ضمنا دوره كمون موارد منتقله از انسان نيز حدود 5-2 روز بوده و سقف آن حدود 17-8 روز گزارش شده است
اغلب بيماران، دچار تب بيش از 38 درجه سانتيگراد و كسالت شبه آنفلوآنزايي همراه با علائم گرفتاري دستگاه تنفس تحتاني بوده و علائم گرفتاري دستگاه تنفس فوقاني نيز گاهي عارض شده است و بر خلاف موارد انساني ناشي از ويروس آنفلوآنزاي پرندگان H7N7 اين بيماران ندرتاً دچار كونژونكتيويت بودهاند. اسهال، استفراغ، درد شكم، درد پلورتيك و خونريزي بيني و لثه نيز گاهي در اوائل بيماري يافت گرديده است. اسهال آبكي بدون خون يا اسهال همراه با تغييرات التهابي با شيوعي بيشتر از آنفلوآنزاي انساني كلاسيك، عارض گرديده و حتي دو مورد آنسفالوپاتي همراه با اسهال و بدون علائم تنفسي نيز گزارش گرديده است.
تظاهرات گرفتاري دستگاه تنفس تحتاني در آغاز بيماري حادث ميشود، ديسترس تنفسي، تاكي پنه و رالهاي ريوي به هنگام دم، به نحو شايعي عارض ميشود. توليد خلط، متغير بوده و گاهي همراه با خون، گزارش شده است. تقريباً همه بيماران دچار پنوموني واضحي بوده و تغييرات راديوگرافيك، شامل انفيلتراسيونهاي منتشر چندكانوني پراكنده، انفيلتراسيونهاي بينابيني همراه با تراكمهاي سگمانتر يا لوبر و Air bronchogram نيز ديده ميشود. تغييرات راديوگرافيك حدود يك هفته بعد از شروع تب، حادث شده نشت مايع در فضاي پلور، ناشايع بوده و اين تغييرات منطبق بر پنوموني ويروسي اوّليه، در نظر گرفته شده و در بيماران بستري در بيمارستان به پنوموني باكتريال ثانويه، حادث نگرديده است.
سير بيماري به سمت نارسايي تنفسي همراه با انفيلتراسيونهاي منتشر دوطرفه ground-glass و تظاهرات مربوط به سندروم ديسترس تنفسي حاد (ARDS) بوده و از آغاز بيماري تا شروع ARDS معمولاً 6 روز طول كشيده است. نارسايي چند ارگان همراه با علائم اختلال فعاليت كليوي و گاهي قلبي و ازجمله اتساع قلب و تاكي آريتمي سوپراوانتريكولر، در بيماران تايلندي شايع بوده است. ساير عوارض بيماري شامل پنوموني و سندروم سپسيس ميباشد
براساس تجربيات اخير، اقداماتي نظير پَركندن و آمادهسازي پرندگان بيمار، مصرف خون اردك، لمس كردن خروس بيمار، بازي با ماكيانها و بويژه اردكهاي مبتلا به عفونت بدون علامت و احتمالاً مصرف گوشت با طبخ ناكامل ماكيانها نيز باعث انتقال ويروس گرديده و از طرفي تغذيه از گوشت مرغهاي بيمار توسط پلنگها و گربه هاي وحشي در باغ وحشها در تايلند و انتقال به گربه هاي اهلي طي مطالعات تجربي، و انتقال از سگسانان به يكديگر نيز صورت گرفته است. بعضي از عفونتها ممكن است با تلقيح ويروس در فضاي حلق يا دستگاه گوارش ايجاد شده باشد.
انتقال انسان به انسان اين ويروس در چند مورد تماس خانوادگي و در يك مورد انتقال كودك به مادر، مطرح گرديده است. در اين موارد، تماس بسيار نزديكي وجود داشته و انتقال از طريق افشانه هاي حاوي ذرات قطره اي بسيار ريز، صورت نگرفته است. همچنين موردي از انتقال انسان به انسان از طريق تماسهاي معمولي افراد جامعه، رخ نداده و بررسيهاي سرمي هيچ موردي از عفونت بدون علامت را در بين تماسيافتگان با انسانهاي بيمار، به اثبات نرسانده ولي با بهرهگيري از مواردي از عفونت حاصله، يافت گرديده است. احتمال انتقال بيمارستاني اين ويروس به كاركنان حرفه هاي پزشكي حتي در شرايطي كه موازين جداسازي بيماران، مراعات نشده است در حد پاييني بوده و تنها يك مورد بسيار شديد در يكي از پرستاران تماسيافته با بيماران در ويتنام، گزارش شده است. از مجموع گزارشهاي موجود، نتيجهگيري ميشود كه در حال حاضر احتمال انتقال انسان به انسان وجود دارد ولي در حد پاييني ميباشد.
با توجّه به مدّت بقاي ويروس در محيط، از نقطه نظر تئوريك، چند احتمال ديگر براي انتقال آن به انسان وجود دارد : مثلاً از طريق بلع آب آلوده به هنگام شنا و تلقيح مستقيم ويروس به داخل بيني يا ملتحمه چشم طي تماس با آب يا از طريق دستان آلوده امكان پذير است و بعيد نيست كه از طريق مدفوع پرندگان كه به منظور تقويت گياهان، مورد استفاده قرار ميدهند نيز انتقال يابد. ولي از آنجا كه مقاومت اين ويروس در مقابل حرارت، در حد پاييني قرار دارد، انتقال آن از طريق گوشت مرغ و ساير موادي كه كاملاً پخته شده باشد صورت نميگيرد
· از تماس با پرندگان بيمار و مشكوك، بايد اكيداً خود داري نموده از تماسهاي غيرضروري با بيماران نيز اجتناب شود
· در حال حاضر واكسن تجاري وجود ندارد و واكسنهاي توليد شده، در دست بررسي و تحقيق ميباشند
به گزارش
سرویس علمی پژوهشی ایسکانیوز به نقل
از خبرگزاری چین، چندی پیش در کشور
اندونزی، خانمی از جوجههای خود ویروس
آنفلولانزای مرغی (H5N1) گرفت و پس از
مدتی این ویروس از این خانم به بقیه
منتقل شد و تمامی آنها جان سپردند.
دانشمندان در پی این مشاهدات آزمایشات
بسیاری انجام دادند و نهایتا دریافتند
برخلاف تصورات گذشته که گمان برده
میشد که ویروس H5N1 تنها از حیوانات
به انسانها و یا از حیوانات به
حیوانات منتقل میشود هم اکنون به
اثبات رسیده که امکان انتقال ویروس
آنفلوانزای مرغی از انسان به انسان
دیگر نیز ممکن است که این کشف جدید
بسیار فاجعه انگیز است زیرا ممکن است
جان میلیونها نفر از مردم جهان را
بگیرد.
قابل توجه است ویروس H5N1 برای اولین
بار در سال 2003 در آسیا مشاهده شد و
پس از کشف آن 130 نفر در جهان آلوده
به این ویروس، شناخته شدند.
قسمتی از آنچه که می توانید در این پایگاه اطلاع رسانی مشاهده کنید :
اتیسم و ارتباط ...
سکته مغزی و توانبخشی
لکنت1
ناروانی گفتار (لکنت)
برگشت به صفحه قبلی برگشت به صفحه اصلی صفحه بعدی
